Lieve zonderling

Op de richel van het vuurbaken
wacht zijn lieve zonderling.

Zijn vleugels broos en hoekig
stug klapwiekend.
Vruchteloos zijn slagen.

Daar op de rotsen van mijn toevluchtsoord
stierf hij –badend in merode
ondergedompeld in teer en treurnis.

Zijn geliefde zonderling wachtte
al lang niet meer
zij zonderde verder

zonder hem.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s